بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَي

بنام خداى رحمان رحيم؛ تنزيه كن نام پروردگارت را كه والاتر است‌

الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّيٰ

خدايى كه آفريد و تركيب كرد (پرداخت).

وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَديٰ

و خدايى كه اندازه گرفت و هدايت كرد

وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعيٰ

و خدايى كه چراگاه را رويانيد

فَجَعَلَهُ غُثاءً أَحْويٰ

سپس آن را خشك و سياه كرد

سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسيٰ

حتما تو را خوانا مى‌كنيم كه فراموش نكنى‌

إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفيٰ

مگر آنچه را كه خدا بخواهد، او داناى آشكار و نهان است‌

وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْريٰ

تو را به آسانترين راه موفق مى‌كنيم‌

فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْريٰ

ياد آورى كن اگر ياد آورى نفع دهد

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشيٰ

آنان كه از خدا بترسد حتما متذكر مى‌شود

وَ يَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَي

آدم بدبخت از تذكره اجتناب مى‌كند

الَّذِي يَصْلَي النَّارَ الْكُبْريٰ

همان كس كه به آتش بزرگ داخل مى‌شود.

ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْييٰ

سپس در آن نه مى‌ميرد و نه زنده مى‌شود

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّيٰ

رستگار شد آن كس كه پاك شد

وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّيٰ

و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز خواند

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا

ولى شما زندگى دنيا را اختيار مى‌كنيد

وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقي

آخرت بهتر و پايدارتر است‌

إِنَّ هٰذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُوليٰ

اين مطلب در نامه‌هاى اولين هست‌

صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسيٰ

كه نامه‌هاى ابراهيم و موسى باشد

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ

بنام خداى رحمان رحيم؛ آيا حكايت روز فراگيرنده به تو رسيده است؟

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ

چهره‌هايى در آن روز ذليل هستند.

عامِلَةٌ ناصِبَةٌ

كار كننده و زحمت بيننده مى‌باشند.

تَصْليٰ ناراً حامِيَةً

به آتش شديد داخل مى‌شوند.

تُسْقيٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ

از چشمه جوشان آشاميده مى‌شوند.

لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ

براى آنها طعامى نيست مگر از ضريعى‌

لا يُسْمِنُ وَ لا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ

كه فربه نمى‌كند و گرسنگى را فرو نمى‌نشاند.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ

چهره‌هايى در آن روز در نعمت قرار مى‌گيرند.

لِسَعْيِها راضِيَةٌ

از تلاشى كه در دنيا كرده‌اند خوشنودند.

فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ

در بهشت والايى قرار دارند.

لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً

در آن بيهوده‌اى نمى‌شنوند.

فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ

در آن چشمه‌اى است روان.

فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ

در آن تختهايى است بلند شده.

وَ أَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ

جامهايى است در كنار هم.

وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ

پشتى‌هايى است رديف هم.

وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ

فرشهايى است گسترده.

أَ فَلا يَنْظُرُونَ إِلَي الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ

آيا نمى‌نگرند به شتر چگونه آفريده شده است؟

وَ إِلَي السَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ

آيا نمى‌نگرند به آسمان چگونه برافراشته شده است؟

وَ إِلَي الْجِبالِ كَيْفَ نُصِبَتْ

و به كوه‌ها كه چگونه ايستاده شده‌اند؟

وَ إِلَي الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ

و به زمين كه چگونه گسترده شده است؟

فَذَكِّرْ إِنَّما أَنْتَ مُذَكِّرٌ

يادآورى كن كه تو فقط يادآورى.

لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ

بر آنها مسلط و مراقب نيستى.

إِلَّا مَنْ تَوَلَّيٰ وَ كَفَرَ

مگر آنكه از حق اعراض كرده و كافر شده است.

فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذابَ الْأَكْبَرَ

كه خدا او را به عذاب بزرگتر عذاب خواهد كرد.

إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ

حقا كه بازگشت آنها به سوى ماست.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ

سپس حسابشان بر عهده ماست.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ

بنام خداى رحمان رحيم؛ بگو: خدا بى همتاست‌

اللَّهُ الصَّمَدُ

خدا مقصود و ملجاء است‌

لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ

نزائيده و زائيده نشده است‌

وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ

كسى و چيزى همتاى او نيست‌

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ

بنام خداى رحمان رحيم؛ بگو پناه مى‌برم به پروردگار مخلوقات‌

مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ

از ضرر آنچه آفريده است‌

وَ مِنْ شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ

و از ضرر غاسق وقتى كه داخل شود

وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ

و از ضرر دمندگان در گره‌ها

وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ

و از ضرر حسود چون حسد كند

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ

بنام خداى رحمان رحيم؛ بگو: پناه مى‌برم به پروردگار مردم‌

مَلِكِ النَّاسِ

حكمران مردم‌

إِلهِ النَّاسِ

معبود مردم‌

مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ

از ضرر وسواس بسيار پنهان‌

الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ

كه در سينه‌هاى مردم حركت مى‌كند

مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ

(وسواسى كه) از ناحيه جن و مردم است‌

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

بنام خداى رحمان رحيم

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ

ستايش خدا را كه پروردگار جهانيان است.

الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

رحمان و رحيم است‌.

مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ

مالك روز جزاست.

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

فقط تو را مى‌پرستيم و فقط از تو يارى مى‌جوئيم.

اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ

ما را به راه راست هدايت كن.

صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ

راه آنان كه به آنها نعمت داده‌اى نه راه غضب‌شدگان و نه راه گمراهان.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ الم

بنام خداى رحمان رحيم؛ الم.

ذٰلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُديً لِلْمُتَّقِينَ

اين كتاب بى‌شك، هدايت است براى اهل تقوى‌.

الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ

كسانى كه به غيب ايمان مى‌آورند و نماز مى‌خوانند و از آنچه روزيشان داده‌ايم انفاق مى‌كنند.

وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ

و آنان كه ايمان مى‌آورند به دينى كه بر تو نازل شده و به دينى كه پيش از تو نازل گشته و به دنياى ديگر يقين مى‌آورند.

أُولئِكَ عَليٰ هُديً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

آنها در هدايت پروردگار هستند و فقط آنها رستگارانند.